Po książki zapraszamy do biblioteki (szeroki wybór dla każdego) i zachęcamy do zwiedzania naszego regionu po obu stronach Nysy.

Co warto zobaczyć?

W Gubinie:

  1.Ruiny kościoła farnego

To bez wątpienia najokazalszy z zabytków miasta. Początkowo w tym miejscu stała romańska świątynia, którą poważnie uszkodziło jedno z XIV-wiecznych trzęsień ziemi. Ruiny kościoła rozebrano i rozpoczęto wznoszenie nowej gotyckiej budowli. Prace ciągnęły przez kilkaset lat. Świątynia uznawana była za jedną z największych w ziemi lubuskiej. Podczas działań wojennych w 1945 roku radziecka artyleria ostrzelała kościół. Od pocisków zapaliła się wieża i runął dach. Ponoć temperatura była tak wysoka, że topiły się stare cegły. Po zakończeniu walk ruinę zabezpieczono i chociaż kilkakrotnie podejmowano próby jej odbudowy nigdy nie udało się tego dokonać. W ostatnich latach rozpoczął się remont wieży (już można zwiedzać) i coraz głośniej mówi się, że być może niedługo świątynia odzyska dawny blask. 

  2. Renesansowy ratusz

Wprawdzie gubiński rynek na skutek zniszczeń i zmian urbanistycznych zatracił swój dawny charakter, ale do naszych czasów przetrwał renesansowy ratusz. Budowla swoją ostateczną formę otrzymała dopiero pod koniec XVII wieku. W oczy rzuca się zwłaszcza pochodząca z XVI stulecia wąska wieża. Dziś mieszczą się tam instytucje kultury (GDK i MBP) oraz restauracja „Tercet”.

 3. Kościół Trójcy Świętej

Mieszcząca się przy ulicy Królewskiej  katolicka świątynia powstała w XIX wieku. Miała służyć tutejszej mniejszości katolickiej. Jej przedstawicielami były głównie osoby niezamożne (pracownicy fabryk tekstylnych) stąd nie stać ich było na sfinansowanie budowy kościoła. Dopiero kiedy wspólnota otrzymała pomoc od biskupa Wrocławia i różnych niemieckich parafii udało się doprowadzić dzieło do końca. XX-wieczna przebudowa i działania wojenne nieco zatarły pierwotny wygląd budowli. Warto pokonać kilkadziesiąt schodów wiodących do zabytku choćby dla pięknej panoramy miasta jaką możemy stąd podziwiać.

  4. Kamienne krzyże

U wylotu ulicy Śląskiej (przy skrzyżowaniu z ulicą Kołłątaja) znajdują się trzy kamienne, średniowieczne krzyże. Trudno powiedzieć kto i dlaczego je tu postawił, chociaż cześć przewodników uznaje je za tzw. krzyże pokutne. Według legendy doszło tu do śmiertelnej bójki trzech rzeźników o szynkę. Inna wersja mówi o trzech braciach, którzy pozabijali się o jedno jajko.

  5. Wyspa Teatralna

Niewielka wysepka na Nysie Łużyckiej, spełniająca dziś rolę parku niegdyś należała do bractwa kurkowego. Tutaj odbywały się ćwiczenia strzelców i tu właśnie mieściła się należąca do stowarzyszenia strzelnica. W XIX wieku bractwo sprzedało wyspę, a mieszczanie zdecydowali że powstanie na niej teatr. Tak też się stało i już w 1874 roku zagrano na jego deskach pierwszy spektakl. Mimo swojego położenia gmach przetrwał działania wojenne. Uległ zniszczeniu w roku 1946 (najprawdopodobniej został podpalony). Dziś Wyspa, połączona stałym mostem z  polskim brzegiem Nysy Łużyckiej i kładką ze stroną niemiecką, jest pięknym terenem spacerowym, chętnie odwiedzanym przez polskie i niemieckie rodziny.

 6. Willa Wolfa

Willa Wolfa to dzieło niemieckiego architekta, Ludwiga Miesa von der Rohe  - czołowego przedstawiciela modernizmu, który w swoich czasach został okrzyknięty wizjonerem. Zrewolucjonizował budownictwo. Gubiński obiekt powstał w 1926 roku. Zamieszkał w niej niemiecki producent kapeluszy, Erich Wolf. Willa przetrwała 19 lat, zanim została zniszczona pod koniec II wojny światowej. Był to nowatorski obiekt jak na tamte czasy.
Willa Wolfa to pierwszy budynek Miesa van der Rohe, w którym po raz pierwszy zastosował nową koncepcję przestrzenną oraz materiały budowlane, które wcześniej pojawiały się jedynie w jego wizjonerskich projektach. Niedawno prowadzone  badania archeologiczne mogą być kluczowe przy rekonstrukcji Willi Wolfa w Gubinie.

7. Baszty i mury obronne

Dawne ryciny wskazują, że Gubin był miastem, które mogło poszczycić się potężnymi fortyfikacjami. Z biegiem czasu to, co niegdyś chroniło zaczęło przeszkadzać. Dodatkowo umocnienia były już w złym stanie i przy poziomie ówczesnej sztuki wojennej nie spełniały stawianych przed nimi celów. Dlatego w czasach nowożytnych podjęto decyzję o ich rozbiórce. Sprzeciw mieszkańców uratował kilka najbardziej charakterystycznych zabytkowych budowli. Z całą pewnością warto zobaczyć Basztę Bramy Ostrowskiej, która po zmianie biegu ulicy 3 Maja stoi na środku drogi, rozdzielając dwa pasy ruchu. Co jakiś czas wieża jest otwierana dla turystów. Całkiem niedaleko (pomiędzy ulicą Drukarską, a Dąbrowskiego) znajduje się Baszta Dziewicy (Dziewicza). Natomiast brama i mury przy ulicy Dąbrowskiego to już znacznie młodsza budowla (pochodzi z XIX wieku), która nigdy nie pełniła funkcji obronnej, a jedynie nawiązywała swym wyglądem do średniowiecznej historii miasta.

W Guben:

1. Plastinarium

 Po niemieckiej stronie miasta, w jednej z nieczynnych fabryk, swoją placówkę otworzył kontrowersyjny lekarz Gunther von Haggens. Choć kontrowersyjne, to jednak w skali światowej unikalne. To właśnie tutaj powstają słynne plastynaty - czyli odpowiednio wypreparowane modele, stworzone z ludzkich ciał. 

2. Słup pocztowy

Przy Frankfurter Straße zobaczymy wierną replikę saskiego słupa pocztowego. Tego rodzaju oznaczenia zostały ustawione z rozkazu króla Augusta II Sasa. Miały one wskazywać odległości pomiędzy poszczególnymi miastami.

3. Kamienice i wille

Warto przespacerować się trochę po niemieckiej stronie miasta, a zwłaszcza po Frankfurter Straße i Berliner Straße i przyjrzeć się pięknie odrestaurowanym fasadom kamienic. Znajdziemy tu przede wszystkim budowle reprezentujące historyzm, ale także przykłady architektury secesyjnej. Z całą pewnością warto przyjrzeć się fasadzie neorenesansowej willi Ludwika Meyera przy Uferstraße 11.

4. Muzeum Miasta i Przemysłu

Placówka prezentuje historię Gubina z naciskiem na historię przemysłu tekstylnego. Dużo miejsca poświęcono słynnym gubińskim kapeluszom.  W dawnej fabryce kapeluszy znajduje się oprócz Urzędu Miasta również Muzeum Miasta i Przemysłu. Zwiedzający mogą poznać tu historię miasta oraz ponad 150-letnią historię przemysłu kapeluszniczego, który znacząco wpłynął na rozwój miasta. Na około 450 metrach kwadratowych powierzchni wystawowej znajdującej się pod 14 szybami wentylacyjnymi odżywają wspomnienia o przemyśle kapeluszniczym, a nowoczesne media pozwalają stworzyć interaktywny świat, w którym goście mogą wirtualnie przymierzyć kapelusz lub odbyć spacer wzdłuż Nysy.

5. Kościół Klasztorny

Kościół klasztorny zawdzięcza swoją nazwę klasztorowi benedyktynek, który został założony w pierwszym trzydziestoleciu XIII wieku. Po reformacji został rozwiązany. Kościół został zaprojektowany w stylu neogotyckim przez mistrza budowlanego K. A. Flaminius i w roku 1862 uroczyście otwarty. Cudem przetrwał zniszczenie miasta w 1945 r. Obecny kościół klasztorny jest już trzecią świątynią wzniesioną w tym miejscu. Pierwsza została zburzona przez husytów w 1429, a druga rozebrana w 1860 r. z powodu złego stanu technicznego. Do 2 wojny światowej kościół wykorzystywany był tylko przez ludność wiejską. Chrześcijanie z Guben chodzili do kościoła farnego w dzisiejszym Gubinie. Od wielu lat kościół stanowi w mieście centralny ośrodek życia religijnego i muzyki kościelnej. W 2003 r. kościół po wieloletniej renowacji odzyskał dawny blask. Warte zobaczenia są szczególnie witraże, które zostały zaprojektowane w 1999  r. przez berlińskiego artystę Helge Warmego. Głównym motywem dzieła jest pieśń ewangelicka “Jezu, ma radości“ gubeńskich autorów, Johanna Crügera (melodia) i Johanna Franka (tekst).

 6. Muzeum Oldtimerów w Guben

 Muzeum Oldtimerów to jedyne takie muzeum we wschodnich Niemczech. Ekspozycja obejmuje ponad 80 zabytkowych samochodów, motorów, motorowerów, silników itp. w unikalnej aranżacji.

 7. Muzeum Regionalne Sprucker Mühle

Sztuka i kultura w starym młynie. "Sprucker Mühle" jest dawnym młynem zbożowym, o którym pierwsza wzmianka pochodzi z 1363 roku. Po wielu pożarach był od roku 1980 przebudowywany i rozbudowywany. Od roku 1985 znajduje się tu Muzeum Miasta Guben, które szczyci się już ponad 90-letnią tradycją muzealną. Dobrze zachowane urządzenia techniczne pochodzą z XIX i pierwszej połowy XX wieku. Cały kompleks znajduje się pod ochroną konserwatora zabytków.