"Poezja w ogniu walki "

 Poznały się na legnickim cmentarzu – dwie młode wdowy. Przypadkowa znajomość szybko zamieniła się w przyjaźń, jednak z czasem Dominika zaczęła przyłapywać nową koleżankę na niedomówieniach i półprawdach.
Kim naprawdę jest Marta, której mąż, Bernard, został zamordowany w wyjątkowo przerażających okolicznościach?

Historia jego śmierci mrozi krew w żyłach, a Dominika zaczyna nabierać podejrzeń, że jej nowa przyjaciółka może się obracać w mafijnych kręgach. Marta niechętnie o sobie mówi, a za jej pozorną otwartością skrywa się wiele sekretów. Pomiędzy przyjaciółkami dochodzi do pierwszych nieporozumień, aż w końcu Marta, która zachowuje się coraz bardziej enigmatycznie, nagle przestaje się do Dominiki odzywać. Urażona i odrzucona Dominika usiłuje nawiązać kontakt, ale kiedy milczenie przyjaciółki się przedłuża, odpuszcza.

Jednak kilka miesięcy później dzieje się coś, co sprawia, że Dominika ponownie interesuje się Martą. Martą, która okazała się być kimś zupełnie innym, niż zapewniała. Kim jest poznana na cmentarzu młoda wdowa? I czy przypadkowa znajomość zawarta pomiędzy grobami w letni słoneczny poranek może okazać się niebezpieczna? Kłamstwa, manipulacje i gra pozorów – wkrótce jedna z przyjaciółek będzie musiała stoczyć walkę o własne życie. Czy wyjdzie z niej zwycięsko?

Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

Tomasz Sianecki, dziennikarz o ciętym języku i niepodrabialnym poczuciu humoru, zaprasza w osobistą podróż przez historię jednej z najbardziej rozpoznawalnych audycji telewizyjnych ostatnich lat.

Szkło kontaktowe miało nie przetrwać jednego sezonu. Jego twórcom obiecywano odwet, choćby na piłkarskim boisku. A byli i tacy, którzy posądzali ich o antypolskość. Przetrwali jednak dwadzieścia lat i wciąż robią swoje, tworząc jedyną w swoim rodzaju społeczność, a może nawet telewizyjną rodzinę.

Ta książka to nie tylko hołd dla fenomenu Szkła kontaktowego i jego widzów, lecz również pełna ciepłego humoru opowieść o jego twórcach. Tomasz Sianecki pisze o swojej drodze do telewizji, o tym, co go ukształtowało, a także o przyjaźni i pracy z Grzegorzem Miecugowem.

Dowiedz się, jak rodził się ten kultowy format, dlaczego wciąż budzi tak wiele emocji i co na ten temat ma do powiedzenia jeden z jego najsłynniejszych gospodarzy.

Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

Autorka międzynarodowego bestsellera „To, co zostawiła” powraca z trzymającą w napięciu historią osadzoną w 1918 roku w Filadelfii podczas epidemii hiszpańskiej grypy, która dotknęła jedną trzecią światowej populacji... To rozdzierająca serce saga o tęsknocie i nadziei, idealna dla fanów Beatriz Williams i Kristin Hannah.

Hiszpańska grypa rozprzestrzenia się w mieście z zawrotną prędkością. Szczególnie w slumsach, gdzie mieszka wiele rodzin imigrantów, ryzyko zarażenia jest wysokie. W jednym z wielu ciasnych mieszkań 13-letnia Niemka Pia Lange po śmierci matki musi samodzielnie opiekować się dwoma młodszymi braćmi. Kiedy kończy się jedzenie, jest zmuszona zostawić ich samych w domu i szukać pożywienia w zamkniętym mieście. Okazuje się jednak, że Pia również jest zarażona wirusem. Po drodze mdleje, by kilka dni później obudzić się w szpitalu.

Bernice Groves jest pogrążona w głębokiej żałobie po śmierci swojego małego synka, ale też przepełniona goryczą – to z powodu imigrantów tłoczących się w szpitalu jej dziecku nie można było pomóc. Widząc, jak Pia opuszcza swój dom, impulsywnie postanawia zabrać ze sobą pozostawionych bez opieki małych chłopców. W ten sposób rozpoczyna się złowieszcza misja: Bernice kradnie coraz więcej dzieci z rodzin imigrantów. Umieszcza je w amerykańskich rodzinach, które straciły potomstwo, aby dzieci wyrosły na „prawdziwych Amerykanów”.

Kiedy Pia w końcu wraca do mieszkania, odkrywa, że chłopcy zniknęli. Rozpoczynają się wieloletnie poszukiwania. Czy dziewczyna kiedykolwiek zobaczy swoich braci? Czy komukolwiek uda się powstrzymać Bernice?

Powyższy opis pochodzi od wydawcy.