Anna Konstanty

Kto nie zna jeszcze prozy Anny Konstanty, powinien niezwłocznie po nią sięgnąć. Wyśmienitą okazją jest wydanie przez Gubińskie Towarzystwo Kultury w 2022 roku zbioru pt. „Opowiadania semi-sweet”. Zapewniam, że lektura czternastu utworów (tyle liczy tomik) pozwoli i na zadumę, i na refleksję, i na pogodny uśmiech. Czasem wywoła uczucie zdziwienia, zaskoczenia, a nawet grozy. Nie dziwi zatem tytuł, który podkreśla różnorodność opowiadań, ich tematyki, nastroju i wymowy.

Autorka – chlebowianka - zdaje się pisać o tym, co nasze, tutejsze, lokalne. Zagląda do Kosarzyna, Łomów, Chlebowa czy Gubina, prowadzi czytelnika nad jezioro Borek i nad Odrę. Te prowincjonalne realia pozwalają jednak pisarce podjąć różnorodne problemy, a także zaprezentować ciekawe postaci. Pierwszą z nich jest Marcel, dla którego spełnienie marzenia o rowerze ma gorzki smak, inną – Wituś, który został aniołem. Ciekawe są sylwetki kobiet; jedne walcząc o swoich mężczyzn, posuwają się do zbrodni („Drugie wyjście”, „Intuicja”), inna z wielką determinacją chroni umierającego ukochanego przed okrutną prawdą („Oszustka”), kolejna -  odnajduje sens życia („Jutro”), a jeszcze inna boleśnie uświadamia sobie beznadziejność małżeńskiej egzystencji („Kasia jest sama”).

Anna Konstanty po mistrzowsku operuje puentą, choćby w opowiadaniu pt. „Występ”. Zamyka je spostrzeżeniem, że „mimo pierogów, makaronów i emerytury babcia ma pełne kwalifikacje do noszenia szpilek i malowania ust na czerwono”.

Nie bez znaczenia jest sięganie po różne konwencje; obok dominującego realizmu, a nawet naturalizmu pojawia się element fantastyki; natomiast komizm nie wyklucza tragizmu.

Członkinie gubińskiego DKK wysoko oceniły opowiadania Anny Konstanty. Potencjalnych czytelników można więc zachęcić do lektury. Naprawdę warto!

Teresa Zajkowska