Joanna Kuciel-Frydryszak

Po lekturze tej wstrząsająco dokumentalnej książki zgodnie stwierdziłyśmy, że realia przedstawione w „Chłopkach” daleko odbiegają od obrazu „wsi spokojnej, wsi wesołej”, którą opisywali np. pisarze i poeci młodopolscy.

Każdy rozdział „Chłopek” przypomina reportaż dotyczący innej kwestii życia na wsi – kształcenia, pracy na roli, pracy za granicą, odzieży, leczenia, ale także molestowania seksualnego, wykorzystywania dzieci do pracy nad siły, antysemityzmu.

Autorka uczyniła z tej opowieści swoisty wyrzut skłaniający do zastanowienie się – co my, współczesne kobiety, wiemy o życiu naszych babć i prababć. Często jeszcze żyjących, jeszcze wspominających czas, gdy kobieta była głównie gospodarską siłą roboczą, a praca nad siły, głód i skandaliczne warunki sanitarne były na porządku dziennym. Szczególnie zwróciłyśmy uwagę na wybrzmiewające pomiędzy suchymi faktami lekceważenie życia i zdrowia dzieci, brak miłości w małżeństwie, pewne zezwierzęcenie wynikające z przemęczenia i braku nadziei.

Z drugiej strony – mimo biedy, głodu, przepracowania, to kobiety okazały się główną siłą napędową zmian, które później zaszły. To kobiety – kosztem nieprzespanych nocy – dążyły do kształcenia dzieci, walczyły o lepszą przyszłość, wyjeżdżały za pracą, wspomagały rodziny pozostające na wsi, doradzały innym kobietom jak prowadzić gospodarstwo. Można powiedzieć, ze bohatersko stawiały czoła codzienności mimo wszystko wierząc w lepsze jutro. Winnyśmy im za to wdzięczność.

Polecamy naprawdę warto.

DKK - Anna Konstanty.